Кадник Андрэй "Наватар"

Андрэй Кадник Наватар 3%

Если на зменах мне было страшнавата, то на ўроках мне было адкрыта сумна. Не, я разумею, што дзесьці ў Расіі ёсць добрыя настаўнікі, якія рэальна кахаюць сваю справу і здольныя за невялікую зарплату захапіць вучняў працэсам атрымання ведаў. Прынамсі, я бачыў такіх настаўнікаў па тэлевізары - для іх праводзяць конкурсы, узнагароджваюць іх дыпламамі. Але гэта ўсё не пра нашу школу.

Адным з нешматлікіх нравившихся мне выкладчыкаў быў трудавік. Часам мы, вядома, што-небудзь рабілі на яго ўроках - зэдлічкі там, модельки розныя, але часцей проста сядзелі і слухалі яго гісторыі. А апавядальнікам ён быў выдатным. Ён казаў пра тое, як жылося ў Савецкім Звязе, распавядаў як працаваў на заводзе, як ваяваў у Чачні, як яму там прастрэліла руку, пасля чаго яго, інваліда, узялі толькі ў школу. І так ён умеў падаць гэты немудрагелісты матэрыял, што паслухаць бы яго і павучыцца нашай настаўніцы па літаратуры. На яе ўроках хто-небудзь з вучняў звычайна стаяў у дошкі і нудна чытаў услых чарговы твор якога-небудзь класіка. Астатні клас спаў, а часам спала і сама настаўніца... Надзея Сямёнаўна, так яе клікалі.

Содержание: