Чихирев Уладзімір "Салдаты Пярэваратня"

Уладзімір Чихирев Салдаты Пярэваратня 2%

- Пацешна глядзець на ўсе твае арыстакратычныя крыўлянні, - прабубніў Эдгар, здаволена гледзячы на поўную кружку, якую толькі што паставілі перад ім, - табе з такімі манерамі трэба не салдатам, а свецкім лайдаком быць. Жыць на прыбыткі богатеньких бацькоў, хадзіць на балі і лухту плесці пра кнігі, карцінах і іншым такім дерьме!
- Так усё і будзе, - сцвярджальна кіўнуў я, складаючы хустка, - бо маё цяперашняе становішча, усяго толькі капрыз мастака, які пажадаў спазнаць жыццё ва ўсіх яе фарбах.
Мае прыяцелі толькі пакруцілі галовамі, не хаваючы сваіх саркастычных ухмылак.
- Тваё капрыз доўжыцца ўжо гадоў шэсць, здаецца? - зъедліва спытаў Расмус.
- І яшчэ гэтулькі ж падоўжыцца, - ледзь вернучы мовай, прагаварыў Эдгар, - калі толькі аднаго дня табе не наматаюць кішкі на клінок і не выпусцяць з цябе дух.
- Ці не зробяць калекай, - падтакнуў Расмус.
- Гэта будуць цёмныя тоны жыцця, - ізноў загаварыў Эдгар.
- Але на тое ён і мастак, які пажадаў спазнаць усе фарбы гэтага свету. - Расмус паглядзеў на Эдгара сумнымі вачамі, а затым абодва яны выліліся дзікім смехам.
- Два ідыёта, - ухмыльнуўся я і падняў сваю кружку, пераключыўшы свая ўвага на якая зъявілася маладзенькую тансовщицу.

Содержание: