Зайцаў Сяргей "Невынішчальны"

Гэта адна з нешматлікіх кніг, якая мяне захапляе. І накшталт нічога ў ёй такога асаблівага няма, але гэта кніга напісана такой мовай і там гэтулькі новаўвядзенняў у плане пазначэння рэальнасці, што проста вельмі дрэнна, што гэты аўтар дагэтуль амаль невядомы.

Я сам неяк прачытаў яго кнігу, а потым нават забыўся назву і аўтара і толькі нядаўна зноў знайшоў. Зараз шукаю працяг, але ўсё таксама безвынікова. А шкада... падобны раман годны працягі.

Мир у якім адбываецца дзеянне сам па сабе вельмі забаўнае месца, ва ўсякім разе, нічога ні з фэнтэзі, ні з НФ я не ўзгадваю падобнага. Усё самабытнае і цікавае.

Герой вельмі ўсемагутны, але як раз у гэтым рамане і прадстаўлена то, у якія ўмовы трэба прымусіць увайсці падобнага героя, каб яму спатрэбілася і дапамога і падтрымка. Хоць што мне больш за ўсё падабаецца, так гэта тое, што герой у большасці выпадкаў спраўляецца сам.

Картина свету проста пышная - ворагі моцныя і нястомныя. Больш таго, вельмі настырныя ў сваёй неразважлівасці. Каханні, як такі няма, дзеля мяне, дык і правільна, ужо надакучылі гэтыя раманы пра прынцэс і прынцах каралеўскай крыві.

Конечно, ёсць недахопы, і занадта ўжо размежавана дабро і зло... але ўсёткі, свет, у якім магія і навука сутыкаюцца ў проціборстве, чым не годная аповесць пра героя?

Оценка 10 з 10.

Содержание:

Аватар пользователя Гость