gte

Пользователей онлайн: 0.

«Яны лічылі пачуццё віны памылкай, а згрызоты сумлення — слабасцю.
Яны заўсёды былі практычныя і ніколі — сентыментальныя,
але сяброўства іх не мела меж.»

Семистишия - 17 БЛ. з 25.07.97 - 05.09.97 | [Харзах]-[НЕТ]

Аватар пользователя B.X
Автор: B.X - ср, 12/03/2003 - 13:39

Мяне на танцы запрасіла.
Я пагадзіўся, у чым бяда?
Влекла адчайная сіла
Меня туды.
Мы сябар пра сябра казалі, шпацыравалі, танчылі таксама
Но ты мяне не пакахала
Наверно дрэнны, нецікавы. Ці што-жа?
[25.07.97.] Дзяўчыне Олі

***
Трудны мае над гэтым разважанні
Люби сябе, тады іншых пакахаеш, без сумневу
А калі сябе ты ненавідзіш
С грэбаваннем ставішся да Душы і целу
Тогда каханні ты не ўбачыш. І пашкодзіш ты Духу свайму
Но занадта моцна не давай развіцца
Ты пачуццю твайму. Інакш зможаш эгаізмам заразіцца!
[27.07.97.]

***
Словами выказаць не змог бы
Всю хараство пяшчоты тваёй!
А пачуцці ўсё гараць мацней.
И не магу спыніцца.
Всегда я думкамі з табой. Бо трэба ж было так закахацца!
Забыть сяброў і хата роднай.
К табе адной імкнуцца! І што зараз?
[28.07.97.] Лене Скибиной

***
Твой далікатны голас і выдатныя вочы
Ты ў памяці маёй была сумнай і вясёлай часам.
Тебя я зноў ці ўбачыць з магу?
Я буду да гэтага імкнуцца, але навечна
В успамінах ты маіх. І ў буру і ў завею-
Со мною ты заўсёды!
С табой заўсёды мой верш!
[28.07.97.] Лене Скибиной

***
Прости мяне, калі што не так!
Прости маё да цябе імкненне, маё непатрэбнае каханне
И салодасна-выдатнае паланенне. Адным табой…
Меня не трэба вінаваціць:
"Не вінаваты, не вінаваты" - магу табе я паўтараць,
Чтоб не паўстала ў цябе сумневы. І ўсё ж -
Прости мяне, калі што не так!
[28.07.97.] Лене Скибиной

***
Мы частка Сусвету, наш свецік
Придуман з ілюзій.
Но гняце над намі рок,
Так шмат у нас суддзяў!
И словам, справай, кожны дзень,
Чтоб выпрабаваць пакуты-
Нам карму ствараць не лянота.
[10.08.97.]

***
Мне штосьці чуецца ўдалечыні,
То мерны грук, то цішыня.
Ты па плыні жыцця не плыві,
Сражайся з ім!
Иные бо змаглі!
Пусть усімі будзеш нялюбы-
Других кахай!!!
[19.08.97.]

***
Прекрасная даліна. - Варта святы град.
Четыре пілігрыма
Попасть у яго спяшаюцца.
И я жадаю туды ж, куды ідуць яны -
Красотам пакланіцца,
Где быў, настаўнік, Ты …
Но часам, так здаецца, туды мне не дайсці.
[22.08.97.]

***
Прекрасные словы часам з вуснаў маіх
Выходят не спяшаючыся.
Но на душы так цяжка без цябе,
Ты дзяўчына каханая мая!
Я не кахаю іншых -
Одна толькі ты,
Смогла заняволіць мае мары.
[23.08.97.] Лене Скибиной

***
Хочу ўдзельнічаць у працы
На балазе свету і народам.
И нішто сабе,
Но ўсё сябрам і Богу.
Скиталец вечны пазабывай сваю хату роднай і горад -
Избрал ты дакладны, дакладны шлях,
Но цяжкі ён і доўгі.
[23.08.97.]

***
Прекрасно было б у марах -
Мне пранесціся над светам.
Свою каханне донесть да Вас
Хотел бы свету на Зямлі
И Прыгажосці, працы і шчасці,
Господь, - каханні да цябе. І веру я
В свае мары, бо ведаю, што - Сусвету частка я.
[25.08.97.]

***
Любитель дзяўчын прыгожых
Я у жыцці шматлікіх бачыў
Милых. Розных чым тое ўсё ж,
И аднолькавасці няма,
Бывает толькі падобнасць. У шматстатнасці адзінства -
Закон вялікі выконваючы,
Живет прырода ствараючы.
[26.08.97.]

***
Подвижник, брат мой, азірніся -
Найди сяброў сабе. Наперад, наперад -
Стремись, імкніся дабрацца да нябёсаў
И вышэй. Так.
И бяздзейны люд ты абыйдзі, далёкі
Их шлях ад твайго шляху.
Советов лепшых не знайсці.
[27.08.97.]

***
С табою рэдка побач быў,
Тебя трошачкі кахаў.
Я думаў шмат пра цябе, ты прыходзіла ў мае сны.
Вот так і жыў!
Мечты мае часцяком былі толькі табой поўныя,
Любовь! Як шмат ты захоўваеш у сабе -
Готовь! Сваё выдатнае каханне. - Кахай!
[29.08.97.] Вераніцы...

***
И я скажу:
Трудитесь, людзі, працуеце
И "як" сваім прыкладам пакаджу.
И я скажу:
Учитесь, людзі, вучыцеся,
Любите адзін аднаго, кахаеце -
Вам усе мае запаветы распавяду.
[31.08.97.]

***
Воспоминания пра дні шчаслівых,
С табой хаджалы калі -
Вдруг ператварыліся з хвілін у гады.
С сабою нічога мне не парабіць -
Люблю цябе!
Что ты змагла са мною зрабіць!
Зажечь пажар у душы маёй гуляючы, жартам.
[31.08.97.] Лене Скибиной

***
Я успомню тыя дні,
Когда былі мы неразлучныя.
Была толькі каханне - прыгожая, чыстая ўся.
И былі тады, мы ўсё ж, ледзь- крышачку лепш,
Чем ёсць мы цяпер,
Чем будзем чрез некалькі гадоў. І ўсё змянілася, -
Женился ўжо я, а ты, нажаль, не!
[05.09.97.] Роме і Вользе

Содержание: