gte

Пользователей онлайн: 0.

«Яны лічылі пачуццё віны памылкай, а згрызоты сумлення — слабасцю.
Яны заўсёды былі практычныя і ніколі — сентыментальныя,
але сяброўства іх не мела меж.»

Юркевич Аляксей "Памяць - Праклён продкаў" | [Харзах]-[НЕТ]

Аватар пользователя B.X
Автор: B.X - ср, 24/12/2008 - 21:00

http://zhurnal.lib.ru/j/jurkewich_a_w/ ... - старонка аўтара на Самвыдзе.

Хорошо напісана. Сюжэт немудрагелісты, але правераны і цікавы. Чакаеш, што ж там будзе далей, як павернецца сітуацыя і як будуць разгортвацца падзеі. Калі працяг будзе ў тым жа духу, то кнігу чакае поспех. Назва можна было б, вядома, прыдумаць поэффектнее, але гэта не самае галоўнае, я бачыў добрыя кнігі без назвы наогул. Свет апісаны дрэнна, але напачатку творы, тым больш такой скіраванасці, гэта асабліва і не трэба, а невыразнасці выпраўляюцца па меры жыцця героя ў свеце. Твор пакуль не скончана і малы абъём, гэта, мабыць, яго адзіны недахоп.

Содержание: 

не ведаю, чытаў насілу... можна сказаць, прымушаў сябе гэта рабіць... хех...
в агульным, дачытаў да канца... але нічога цікавага так і не адбылося...
автор трымае салдат за нейкіх тупых першабытнікаў, якія дзеля яго казак будуць яму назаўжды дакладныя... нелагічна, наіўна і тд... лепш бы ён заставаўся няўдачлівым наёмным забойцам, чым такім салдатам...

к таму ж, існуе дастатковае кол-у твораў, дзе салдацкае жыццё паказана нашмат больш рэальней і цікавей...