Вы здесь

Сіманаў Аляксей "Апошняя вясна"

Аватар пользователя B.X
Автор: B.X - вс, 10/01/2010 - 19:53

Аляксей Сіманаў Апошняя вясна 37%

- Жадаеш, адгадаю, пра што ты думаеш? - раптам спытаў Сержык.
- Празорца, кажаш? - Захар спадылба зірнуў на яго.
- Ды няма... Проста сам пра тое ж думаю. Ты думаеш, чым ты ўсё гэта заслужыў, бо так?
- Так... - пацвердзіў Захар, некалькі здзіўлены.
- А я табе скажу, не бяры ў галаву. Самыя дерьмовые рэчы ў нашым жыцці здараюцца, як правіла, проста так, без чынніку. Ведаеш, я хоць, - тут Сержык, дакладны сваёй натуры, скурчыў яхідную рожу, - інстытутаў не сканчаў...

- Ды добра, - Захар абарваў яго, гультаявата ўзмахнуўшы рукой, - бліжэй да тэмы...
- Ну дык вось. Чытаў я неяк раз кнігу... не памятаю, як завецца, ды і ўсё роўна. І была ў ёй прыпавесць, вельмі цікаўная. Жыў калісьці нейкі Іёў, ці, можа, Якаў. Быў ён хрысціянінам прыкладным, не пралюбадзейнічаў, не грашыў, у царкву рэгулярна хадзіў, ну і ўсё такое. І вось пахабная ў яго паласа - скаціна ўвесь змёр, хата згарэла, жонка памерла, а затым і дзеці. І выходзіць гэты Іёў, ці Якаў у поле, уздымае рукі да неба, і пытае: "Пане, завошта?!! Я ж заўсёды быў прыкладным хрысціянінам, я ж усе запаведзі выконваў, быў дакладным рабом тваім. Завошта ты мяне так пакараў?". Маўчалі нябёсы, а затым раздаўся грымотны голас: "Ведаеш, Іёў, ты Мне не спадабаўся..."

Содержание: