gte

Пользователей онлайн: 0.

Васільеў Уладзімір "Вайна за мабільнасць" | [Харзах]-[НЕТ]

Аватар пользователя B.X
Автор: B.X - пн, 26/05/2003 - 14:19

Вайна за мабільнасць
Наследие волатаў
Никто, акрамя нас

Аўтар рэцэнзіі: В. Харзах Жанр: НФ. Разнавіднасць: Касмічная опера. Месца дзеяння: Табаска, космас, іншыя планеты. Характар дзеянняў: Невялікія бітвы ў космасе, бітвы на планеце. Галоўныя героі: Некалькі галоўных герояў. Ідэя: Вайна за права дамінаваць у Галактыцы і за яе межамі. Вораг: Шат-тсуры, "якія спяваюць шкілеты". Негуманоидные цывілізацыі: Ёсць. Стыль напісання: Некалькі сюжэтных ліній, связянных паміж сабой. Спецыфіка: Хітрасць і выкрутлівасць хомо. У двух словах: "Утрымаць сакрэт у сябе і ашукаць суперніка" Атачальная рэчаіснасць: Захватывающа. Абъект апісання: Агенты спецпадраздзяленняў, простыя людзі, генералы. Альтэрнатыўны погляд: Мама мия, ну дзе ж бітвы? Дзе сутыкненні эскадраў? Дзе бой? Нейкая вашывая планетка, нейкія нікому не патрэбныя артэфакты. Эх як усё не так. Не касмічная опера гэта. Усё чакаем, чакаем... сумняваюся што іншыя кнігі будуць лепш, вывучыліся людзі думаць маштабна... Разважанні на тэму: "Ох, што мы знайшлі..." Філасафаванні: Пра ўтоеную перавагу Дамінанты Зямлі. Прызначэнне: Пацешыць чытача. Нататкі: Маcштаб суразмераны, кніга захапляе, лагічных недахопаў няма. Уражанні: Чытаецца цудоўна. Не згодзен з меркаваннем, што гэты раман копія іншых раманаў. Вызначаныя падабенствы маюцца хоць бы нават з раманамі Лукьяненко, але гэта нічога не значыць, гэтак мы яшчэ будзем і жанры для кожнай новай кнігі іншыя прыдумляць... Даўно вядома, што нічога новага ў нашым свеце няма, але гэта паўнавартасны раман са сваімі героямі і рэаліямі. Чытаць цікава, свет зразумелы і просты, ёсць невялікая крыха патрыятызму, прычым правільнага, калі супернікі не выстаўляюцца зусім ідыётамі, але нашы ўсё адно лепш. Гэты раман - вызначаны прагрэс аўтара, чым мне не спадабалася тая ж "Чорная эстафета", там аўтар практычна здзекуецца над чытачамі ў самым канцы, бо калі не можаш прыдумаць годную фіналь, то навошта наогул пісаць раман? Тут усё па-іншаму. Класічна, можна сказаць. Даўно не чытаў такіх кніг, там няма ніякай складанай маралі, пазіцыі вызначаны вельмі выразна: вось ворагі, вось сябры. Вядома, маюцца ў кнігі і недахопы, на мой погляд, замала бітваў у космасе. Усёткі, касмічная опера павінна суправаджацца імі, гэта як стрыжань, вакол якога ўсё круціцца. Чым больш маштабных бітваў, тым цікавей раман, паколькі яны даюць такі фон кнізе, на якім усё цікава... Урывак: "Сусвет жахліва пустая. Галактыкі, зоркі і планеты губляюцца ў гэтай паказанай бясконцасці, і пракласці шлях ад зоркі да зоркі далёка не проста. Но разумныя здолелі зрабіць гэта. Прычым навучыліся перасоўвацца ад аднаго свяціла да іншага хутчэй святла. Смешна - на фінішы, гледзячы на зорку, ад якой стартавалі (калі яе магчыма было разглядзець з фінішнай сферы), яны маглі палюбавацца святлом, выпрамененым сотні і тысячы цыклаў назад. І маглі вярнуцца зваротна, выдаткаваўшы ўсяго толькі некалькі сутак, самае большае - тыдняў. Праўда, пакуль разумныя падарожнічалі толькі ў межах адной галактыкі - друзлага спіральнага воблака, які павіс пасярод назіранай бясконцасці. Финишная сфера скамячыла і пашматала прастору ў непасрэднай блізкасці ад безназоўнай зоркі, пазбаўленай планет, але за мільёны цыклаў цярплівага чакання якая захапіла некалькі вандроўных астэроідаў, аскепкаў былых касмічных катастроф. З-за баръера, зараз прадраўшы тканіна светабудовы, вываліўся міжзоркавы карабель: не зусім правільны абъёмны эліпсоід, плоскі і абцякальны, быццам марскі малюск са шчыльна стуленымі створкамі. Некаторы час патурбаваная прастора працягвала перакрыўляцца і бушаваць, але караблю гэта буянства было нізашто. І самаму караблю, і тым, хто караблём кіраваў."

Содержание: 

to B.X:

Здраствуй. Знаеш, мне болше ўсіх понравилас менавіта чорная эстафета. А фіналь у яе сапраўды каламутная, хоць пасля доўгіх размишлений я амаль упэўнены што ў саркафаг гэта была тая штука з коробля предтеч з першага рамана "Слава алі Смерць", да таго ж раса казурак сыходзіць з галактыкі пасля таго як атрымлівае гэты саркафаг, пра гэта говоритса ў "Спадчыне Волатаў". Што ты думаеш наконт гэтага?

Цитата:
to B.X:

Приветствую незнаёмца...

Быть можа гэта і так... У любым выпадку, "Чорная эстафета" таксама цудоўны раман. Там усё добра, акрамя фіналі... а пра саркафаг нават і не ведаю што сказаць, аўтар там усё так заблытаў, што можна чакаць толькі яго меркаванні на гэты конт, сам я не бяруся "дадумваць"...