gte

Пользователей онлайн: 0.

Свята месца не бывае ў пустэчы | [Харзах]-[НЕТ]

Аватар пользователя B.X
Автор: B.X - сб, 16/08/2003 - 01:53

Не так даўно я ехаў у нашым хвалебным грамадскім транспарце (не заўсёды ж на стромкіх мобилях адрывацца ад пагоні) і ўбачыў цікавую карціну. Досыць звычайную, зрэшты, але для мяне цікавую тым, што раней я такога не сустракаў.

Заходят некалькі падлеткаў, усё садзяцца, адзін варта поруч іх, абапёршыся пра поручань і ў яго касетны прайгравальнік (як гэта па-руску?). І слухаюць яны на ўвесь гэты транспарт музыку. Не гучна, праўда, але чуваць. Рамантыка...

Я стаяў побач з імі. І спрабаваў разабраць словы. Усёткі, калі дзеці не могуць растацца з музыкай, значыць, яна заслугоўвае хоць бы таго, каб пра яе ведалі... Асобныя словы былі зразумелыя, а ўсё разам, неяк не вельмі. Але я пачуў такі выраз: "Свята месца не бывае ў пустэчы"... і вырашыў, што гэта можа спяваць напэўна якая-небудзь група накшталт "Грамадзянскай абароны". Як паказаў мой сённяшні пошук у Яндэксе, я апынуўся мае рацыю.

А зараз, адчуйце, што завецца розніцу, паміж выразамі: "Свята месца пуста не бывае" і "свята месца не бывае ў пустэчы". Вось калі вы зразумееце, у чым яна складаецца, вы напэўна здагадаецеся і пра тое, чаму шматлікія людзі слухаюць такую музыку, супярэчачы сабе і такім салодкім галасам з эстрады. Ім проста надакучыла слухаць разжаванае: "я яго кахала, а ён мяне разлюбіў"... яны жадаюць пазнаць, чаму ён гэта зрабіў...

Содержание: