Вы здесь

Захад неаднастайны...

Аватар пользователя B.X
Автор: B.X - вс, 22/02/2004 - 06:18

Пачытваю часам ИНОСМИ.Ru, карысна ведаць пра тое, што пішуць нашы ворагі пра нас. Справа, вядома, не ў тым, што я лічу ворагамі галандцаў ці французаў, а ў тым, што некаторыя Сродкі Масавай Інфармацыі краін Еўропы паказваюць сваё спецыфічнае стаўленню да Расіі і гэта стаўленне можна зваць па-рознаму, але мне прыходзіць у галаву толькі адно справядлівае вызначэнне: "падвойныя стандарты". І праблема, вядома не ў СМІ, якія зъяўляюцца веснікамі сваіх эліт у сваіх краінах, праблема ў саміх уладных структурах гэтых краін, якія такім вось выявай спрабуюць выказаць сусветную грамадскую думку. Але нядаўна мне трапіўся цікавы артыкул, я яе прывяду тут цалкам, завецца яна "Крывадушнасць Захаду ў стаўленні Расіі", артыкул не толькі і не гэтулькі справядлівая, колькі лагічна абгрунтаваная, што на мой погляд значна важней. Бо не ў ліслівасці мы маем патрэбу, мы праўды хоць-бы жадаем.

(Крывадушнасць Захаду ў стаўленні Расіі ("La Vanguardia", Іспанія) Гонсало Арагонес/ Gonzalo Aragones, 13 студзеня 2004)

Цитата:

Один з чытачоў, каментуючы тую сітуацыю віра, у якой Расія апынулася ў момант выбараў, напісаў мне, што "Злучаныя Штаты не могуць казаць пра правядзенне вольных і чыстых выбараў". І, мяркую, што ён - мае рацыю. "Я маю на ўвазе апошнія выбары ў Фларыдзе, дзе значная частка электарата так і не змагла прагаласаваць з-за дзеянняў кампаній па падліку галасоў і самога Джеба Буша (Jeb Bush)". Самым жа красамоўным прыкладам можа служыць прыцягнутая за вушы перамога цяперашняга амерыканскага прэзідэнта над кандыдатам ад дэмакратычнай партыі Пунсовым Гором (Al Gore) у верасні 2000 гады і скандал, які выліўся з-за няправільна прабітых дзірачак у бюлетэнях для галасавання.

Последним прыкладам крывадушнасці Захаду ў стаўленні расійскага ладу жыцця могуць стаць падзеі, якія адбыліся на наступны дзень пасля што адбыліся 7 снежня выбараў у Дзяржаўную Думу. Арганізацыя па Бяспецы і Супрацоўніцтву ў Еўропе (АБСЕ) выступіла з утрымоўвалым крытыку ў адрас расійскіх улад заявай, у якім сцвярджалася, што праведзеныя выбары былі "вольнымі, але не справядлівымі".

В мэтах выканання законнасці, АБСЕ накіравала сваіх назіральнікаў у Маскву, але не ў Чачню. Таксама гэта арганізацыя адмовілася прысутнічаць на прэзідэнцкіх выбарах, праведзеных у гэтай рэспубліцы 5 кастрычніка мінулага года. Чыннік: адсутнасць бяспекі. Усе журналісты, якія знаходзіліся ў той дзень выбараў у рэспубліцы, змаглі пагутарыць з назіральнікамі Маскоўскай Хельсінкскай Групы, якія, не робячы ніякіх афіцыйных заяў, прысутнічалі ў Грозным і збіралі дадзеныя.

Вместо таго, каб дазволіць народа самому вырашыць свае праблемы, зрабіць свой выбар, абурыцца, выказаць сваё меркаванне, здзейсніць рэвалюцыю (якія ў Еўропе пачаліся ўжо даўно), замест таго, каб, урэшце, дазволіць гэтаму народу знайсці свой шлях, міжнародныя арганізацыі (а дакладней было б сказаць "заходнія"), накшталт той жа самай ААН, прысвойваюць сабе права выступаць у ролі сумлення ўсяго свету. Пры гэтым яны спрабуюць пакінуць рукі чыстымі, не запэцкацца. . . Калі ласка, прыклады. Усходні Тымор - пасля дасягнення дамовы паміж Партугаліяй і Інданэзіяй ААН адразу ж правяла рэферэндум, выдатна ведаючы пры гэтым, што становішча ў краіне было небяспечным (насельніцтва Тымора значыла куды менш, чым факт вызвалення былой асады). Блакітныя каскі пакінулі Руанду як толькі становішча ў гэтай афрыканскай краіне стала занадта небяспечнай. Сьера-Леонэ ці Ліберыя - амерыканцы і французы эвакуяваліся адтуль, як толькі атрымалі сваю здабычу. Прадстаўнікі ААН, якія збіраліся, як здавалася, узяць у свае рукі кіраванне, якое ім перадавалі амерыканцы, пакінулі Ірак пасля нападу на штаб-кватэру арганізацыі (жорсткага і дасканалага тэрарыстамі, калі вам заўгодна). Усе гуманітарныя арганізацыі пры абвастрэнні становішча ў той ці іншай зоне канфлікту заўсёды эвакуююць свой персанал - доказ таго, што жыццё заходняга чалавека варта даражэй,. . . хоць гэтага нам і не кажуць.

В дакладзе АБСЕ, які змяшчае абвінавачванні ў несправядлівасці праведзеных у Расіі выбараў, была дапушчана маленькі промах, на мой погляд, вельмі важная: назіральнікі прызнавалі, што ў іншых краінах улады гэтак жа выкарыстоўваюць тэлебачанне і дзяржаўныя сродкі для правядзення перадвыбарнай кампаніі блізкіх ім партый, але робяць яны гэта не гэтак бесцырымонна як у Расіі. Калі я чую падобныя заявы, мне заўсёды на памяць прыходзіць адзін персанаж з пышнай пъесы Мігеля Миуры (Miguel Mihura) "Тры цыліндру": на ўсе пытанні ён нязменна адказваў "ды, але ледзь-ледзь". Фраза ўвесь час выклікала прыступ смеху ў гледачоў, сапраўды гэтак жа, як і ў разгляданай намі сітуацыі.

Прыступ смеху разоў. Воля выраза сваіх думак. І з АБСЕ і з розных кропак планеты, такіх як Вашынгтон, напрыклад, раздаваліся абвінавачванні ў адрас Масквы, якая выкарыстоўвала тэлебачанне ў інтарэсах партыі ўлады. Ніхто не стане адмаўляць, што тэлебачанне, у тым ліку і на дэмакратычным Захадзе, самая жаданая цукерка для ўрадаў усіх краін. Італія - пад кантролем прэмъер-міністра знаходзіцца і ўласная медыя-імперыя і дзяржаўныя каналы. Іспанія - на працягу ўжо некалькіх гадоў апазіцыя і ўрад займаюцца тым, што раздаюць адзін аднаму штурхялі на экранах нашых тэлевізараў. Амерыканскія кампаніі CNN і Sky News зусім не нельга назваць бесстароннімі ў асвятленні падзей, якія рушылі за 11 верасня, і ваенных кампаній (як мінулых, у Афганістане і Іраку, так і патэнцыйна магчымых у будучыні - у Паўночнай Карэі ці Іране). Пра-ўрадавы ўхіл CNN настолькі кідаўся ў вочы, што адзін з кіраўнікоў кампаніі быў змушаны заклікаць сваіх журналістаў да "раўнавагі" пры падачы інфармацыі.

Прыступ смеху два. Ёсць і некаторыя выключэнні, сярод якіх варта сказаць пра пышнага прадстаўніка брытанскага тэлебачання, кампаніі ВПС. Зразумела, пралікі былі і ў яе, але барацьба ВПС за незалежнасць пры падачы інфармацыі працягвалася даўжэй, чым у іншых выпадках. Прыкладамі таму могуць паслужыць выпадак з Дэвідам Кэлі (David Kelly) ці рэгулярныя зъяўленні Тоні Блэра на тэледэбатах падчас іракскай вайны. Хто-небудзь можа, да прыкладу, уявіць сабе частку іспанскага ўрада Аснара (Aznar), які адстойвае справядлівасць пачала ваеннай кампаніі супраць Ірака перад аўдыторыяй студэнтаў, пісьменнікаў і мысляроў, што завуць прэмъера хіба што не забойцам? І так дзень за днём. А ці можаце вы сабе прадставіць іспанскіх палітыкаў, якія ўдзельнічаюць у тэледэбатах 24 гадзіны ў суткі? А менавіта гэта і адбывалася ў Расіі. Партыя Пуціна адмовілася ад удзелу ў дэбатах (несумнеўна, партыі ўлады не жадалася апынуцца ў становішчы дыскрэдытаваных, яна прытрымвалася сваёй палітычнай стратэгіі), але ўсе астатнія палітыкі адкрыта ўдзельнічалі ў абмеркаванні будучыні краіны.

Прыступ смеху тры. "Так, але ледзь-ледзь". Падобна, што можна выкарыстоўваць тэлебачанне, ашукваць грамадскую думку, здзяйсняць разнастайныя замахі на волю слова, але толькі каб гэта было не занадта прыкметна. У тлумачальным слоўніку чытаю: "Крывадушнасць - паводзіны якое затуляе няшчырасць, зламыснасць няшчырай чыстасардэчнасцю і дабрадзейнасцю".

Пераклад: Ганна Гансалес, ИНОСМИ.Ru
Опубликовано на сайце inosmi.ru: 15 студзеня 2004, 11:13
Оригинал публікацыі:La hipocresia occidental hacia Rusia

Содержание: 

Нейкая на рэдкасць маразматычны артыкул. Пасаж пра ААН, блакітныя каскі і іншае (мабыць мелы прамое стаўленне да крывадушнасці ў стаўленні Расіі) - проста агідны.

Цитата:

Все гуманітарныя арганізацыі пры абвастрэнні становішча ў той ці іншай зоне канфлікту заўсёды эвакуююць свой персанал - доказ таго, што жыццё заходняга чалавека варта даражэй.

Автор мабыць лічыць, што
а) гуманітарныя арганізацыі павінны брацца за зброю і ваяваць з паўстанцамі ці тэрарыстамі.
б) у міжнародных арганізацыях, місіях і іншае не бывае рускіх, афрыканцаў, азіятаў (г.зн. не заходніх чалавекаў).
в) скажам, Расія, ніколі не эвакуюе сваіх прадстаўнікоў з гарачых кропак.
г) смерць прадстаўніка ААН, АБСЕ і іншае - гэта штосьці накшталт яго службовага абавязку, і чымсьці адрозніваецца ад смерці любога іншага чалавека (напрыклад, сваяка гэтага журналіста).

Цитата:

Испания - на працягу ўжо некалькіх гадоў апазіцыя і ўрад займаюцца тым, што раздаюць адзін аднаму штурхялі на экранах нашых тэлевізараў.

Цитата:

А ці можаце вы сабе прадставіць іспанскіх палітыкаў, якія ўдзельнічаюць у тэледэбатах 24 гадзіны ў суткі?

Найдите як той казаў два адрозненні. Ах ды, у Іспаніі не 24 гадзіны ў суткі...
Можно падумаць, у нас, калі б не было абмежаванняў, штосьці засталося на ТБ акрамя дэбат...

Жаль, што хтосьці выдаткаваў час на пераклад усяго гэтага...

Важна не тое, што гаворыцца і нават не параўнанні, а настрой артыкула. Яна лагічна абгрунтавана. І ў той частцы, дзе пра ААН і ў той, дзе пра ўсё астатняе. Мы забываем чамусьці, і пра Югаславію і пра Ірак і пра Французскі Замежны Легіён, які дагэтуль знаходзіцца ў Афрыцы, затое мы ўсё які памятаецца (а калі няма, то нам нагадваюць) пра Чачню і пра парушэнні мае рацыю. Не тым нас вучыць, у каго ў саміх рукі па локаць у крыві, у тым ліку і рускай. Не ім нам казаць пра выкананні мае рацыю, сумленнасць і волю. Каму нам казаць пра дэмакратыю і пра сумленныя выбары, як не ЗША, у якой:

Цитата:
"Я маю на ўвазе апошнія выбары ў Фларыдзе, дзе значная частка электарата так і не змагла прагаласаваць з-за дзеянняў кампаній па падліку галасоў і самога Джеба Буша (Jeb Bush)". Самым жа красамоўным прыкладам можа служыць прыцягнутая за вушы перамога цяперашняга амерыканскага прэзідэнта над кандыдатам ад дэмакратычнай партыі Пунсовым Гором (Al Gore) у верасні 2000 гады і скандал, які выліўся з-за няправільна прабітых дзірачак у бюлетэнях для галасавання.

Или напрыклад вось урывак ніжэй. Ну хіба гэта не праўда? Вядома праўда. Самая сапраўдная. Так што не бачу нічога маразматычнага, а ўжо тым больш агіднага. Агідныя як раз "падвойныя стандарты", якімі прахарчавалася ўся гэта "дэмакратыя", калі яна жадае выдаць жаданае за сапраўднае.
Цитата:
У дакладзе АБСЕ, які змяшчае абвінавачванні ў несправядлівасці праведзеных у Расіі выбараў, была дапушчана маленькі промах, на мой погляд, вельмі важная: назіральнікі прызнавалі, што ў іншых краінах улады гэтак жа выкарыстоўваюць тэлебачанне і дзяржаўныя сродкі для правядзення перадвыбарнай кампаніі блізкіх ім партый, але робяць яны гэта не гэтак бесцырымонна як у Расіі. Калі я чую падобныя заявы, мне заўсёды на памяць прыходзіць адзін персанаж з пышнай пъесы Мігеля Миуры (Miguel Mihura) "Тры цыліндру": на ўсе пытанні ён нязменна адказваў "ды, але ледзь-ледзь". Фраза ўвесь час выклікала прыступ смеху ў гледачоў, сапраўды гэтак жа, як і ў разгляданай намі сітуацыі.

Что жадаў сказаць аўтар гэтымі словамі? Ён проста жадаў данесці простую праўду. Па меркаванні Захаду, тое, што іншым дзяржавам можна, Расіі ніяк нельга. Вы знаходзіце такое меркаванне справядлівым, а артыкул дагэтуль лічыце маразматычнай? Калі так, то нам няма патрэбы наогул абмяркоўваць гэта пытанне, таму што, у гэтым выпадку, Захад для вас усё, а Расія для вас - нішто.

Калі мы разважаем пра існаванне палітыкі "падвойных стандартаў" наогул, то тут, сам сам, падстаў для спрэчкі няма. Яна ёсць, прычым абапал.

Если жа мы кажам пра пэўны артыкул, дзе настрой падмацаваны надранымі цытатамі і фактамі, інтэрпрэтаванымі так, як заўгодна аўтару, тое маё меркаванне пра яе застаецца тым жа самым.

Цитата:

Последним прыкладам крывадушнасці Захаду ў стаўленні расійскага ладу жыцця могуць стаць падзеі, якія адбыліся на наступны дзень пасля што адбыліся 7 снежня выбараў у Дзяржаўную Думу. Арганізацыя па Бяспецы і Супрацоўніцтву ў Еўропе (АБСЕ) выступіла з утрымоўвалым крытыку ў адрас расійскіх улад заявай, у якім сцвярджалася, што праведзеныя выбары былі "вольнымі, але не справядлівымі".

Если я скажу, што каманда А перамагла каманду Б заслужана, але, на мой погляд, несправядліва (таму што каманда Б тэарэтычна мацней і выйграла б 9 матчаў з 10; таму што камандзе Б не павезла; таму што пяць гульцоў атрымалі траўму итд.) - вы назавяце мяне крывадушнікам? "Не справядлівы" не больш чым субъектыўная адзнака, хай і выказаная ў дадзеным выпадку афіцыйным тварам.

Цитата:

В мэтах выканання законнасці, АБСЕ накіравала сваіх назіральнікаў у Маскву, але не ў Чачню.

А чаму яна павінна была накіраваць назіральнікаў туды? Таму што так захацелася аўтару? На зыход выбараў больш паўплывае Масква, хоць бы з-за колькасці выбарнікаў.

Цитата:

Вместо таго, каб дазволіць народа самому вырашыць свае праблемы, зрабіць свой выбар, абурыцца, выказаць сваё меркаванне, здзейсніць рэвалюцыю (якія ў Еўропе пачаліся ўжо даўно), замест таго, каб, урэшце, дазволіць гэтаму народу знайсці свой шлях, міжнародныя арганізацыі (а дакладней было б сказаць "заходнія"), накшталт той жа самай ААН, прысвойваюць сабе права выступаць у ролі сумлення ўсяго свету.

Что ж аўтар сумленна і не крывадушна не напісаў замест слова ААН, слова ЗША?

Ничуть не апраўдваючы ваенныя аперацыі ў Югаславіі і Іраку, заўважу, што Югаславія "сама вырашала свае праблемы" ці ледзь не дзесяцігоддзе, у выніку чаго ад выдатнай краіны мала што засталося; па-ранейшаму самі вырашаюць свае праблемы Алжыр, Ізраіль і Палестына, Грузія і Абхазія - і людзі гінуць сотнямі і тысячамі. Так што не ўсё так проста, як здаецца аўтару.

Да, два абзаца артыкула (пра тэлебачанне) справядлівыя і правільна наладжаны, але да гэтага моманту яны ўжо ўтапіліся ў вышэйапісаным нагрувашчванні лухты.
Да і тут аўтар пратрымаўся не доўга. Ужо "Прыступ смеху два" зразумець немагчыма (можа быць гэта вядома выдаткі перакладу).

Цитата:

А ці можаце вы сабе прадставіць іспанскіх палітыкаў, якія ўдзельнічаюць у тэледэбатах 24 гадзіны ў суткі? А менавіта гэта і адбывалася ў Расіі. Партыя Пуціна адмовілася ад удзелу ў дэбатах [...], але ўсе астатнія палітыкі адкрыта ўдзельнічалі ў абмеркаванні будучыні краіны.

Кто тут ацэнены адмоўна? Іспанскія палітыкі? Тады, значыць, 24 гадзіны ў суткі - гэта правільна? Дзякуй, не трэба.
А калі іспанцы малайчыны, што так не робяць, тое значыць адмоўная адзнака дастаецца, нажаль, Расіі...

Больше ўсяго прыведзенае тлумачэнне крывадушнасці падыходзіць самаму аўтару. Калі б такі артыкул я прачытаў у нашай расійскай прэсе - адназначна расцаніў бы яе як заказную ад якія прайгралі на выбарах, да таго ж напісаную дылетантам. Класіка ангажаванасці і самалюбаванні: ледзь-ледзь праўды, штурхнуць між іншым каго-небудзь з уладных людзі, прывесці разумную цытату з літаратуры, спаслацца на меркаванне простага народа, і ўсё густа паліць уласнымі здагадкамі.

Палітыка "падвойных стандартаў" мае несумнеўныя адрозненні. Па-першае Расія не бярэ на сябе абавязку быць светлай і чыстай дэмакратыяй, якая заўсёды права і дасканалая. Таму ёй не трэба быць справядлівай наогул, яна проста абараняе свае інтарэсы там, дзе лічыць патрэбным, не затуляючыся "добрымі намерамі", як гэта робіць Захад (што і было згадана ў канцы вышэйпрыведзенага артыкула, калі злучалі такую заходнюю палітыку з крывадушнасцю"):

Цитата:
"Так, але ледзь-ледзь". Падобна, што можна выкарыстоўваць тэлебачанне, ашукваць грамадскую думку, здзяйсняць разнастайныя замахі на волю слова, але толькі каб гэта было не занадта прыкметна. У тлумачальным слоўніку чытаю: "Крывадушнасць - паводзіны якое затуляе няшчырасць, зламыснасць няшчырай чыстасардэчнасцю і дабрадзейнасцю".

Во-другіх: яна не ўмешваецца ў справы зусім чужых ёй дзяржаў і не спрабуе вырашыць іх праблемы ўласнымі высілкамі. А калі яна ўмешваецца ў справы некаторых дзяржаў, тое несумнеўна мае на гэта права, тым больш, што ўмяшанне гэта абмежавана.

Факты прыведзеныя ў артыкуле для вас не так відавочныя проста таму, што там выкладаецца меркаванне чалавека, які жыве ўласна ў Еўропе. Тыя параўнанні для яго зразумелыя і рэальныя і ніякага стаўлення да "надраных фактаў" не маюць. Вы проста не ўлічваеце спецыфіку.

Цитата:
Арганізацыя па Бяспецы і Супрацоўніцтву ў Еўропе (АБСЕ) выступіла з утрымоўвалым крытыку ў адрас расійскіх улад заявай, у якім сцвярджалася, што праведзеныя выбары былі "вольнымі, але несправядлівымі".

Вот напрыклад назва Арганізацыі само па сабе нават крывадушна. "Арганізацыя па Супрацоўніцтве" проста не можа выступаць з крытыкай, вам не здаецца? Але добра, ідзём далей. Такім чынам "вольнымі, але несправядлівымі", гэта што за пасаж такой? Гэта накшталт як "сумленнымі, але дрэннымі"? Ці як? Ці "сумленнымі, але якія нам не падабаюцца"? Так быць можа, а? Ну калі так, то так і кажаце, што "нам не спадабалася, што ваш народ (такі дрэнны і дурны) абраў такіх неустраивающих нас палітыкаў, на якіх мы ніяк не можам паўплываць". Прычым тут крытыка тады? Можа быць іх уладкавала, каб выбары былі "нявольнымі, але справядлівымі"? "Справядлівымі" з пункту гледжання Захаду, вядома. Як вам здаецца, крывадушная такая пазіцыя, з пункту гледжання волі і дэмакратыі? Смешна, але калі так глядзець, то Расія з усімі яе недахопамі, значна больш дэмакратычная краіна, чым Еўрасаюз. А ў артыкуле ўжо сапраўды зусім справядліва прыведзены гэты факт, паколькі ён мае непасрэднае стаўленне да "крывадушнага стаўлення Захаду да Расіі".

Дальше. Не вырывайце, калі ласка, фразы з кантэксту:

Цитата:
У мэтах выканання законнасці, АБСЕ накіравала сваіх назіральнікаў у Маскву, але не ў Чачню. Таксама гэта арганізацыя адмовілася прысутнічаць на прэзідэнцкіх выбарах, праведзеных у гэтай рэспубліцы 5 кастрычніка мінулага года. Чыннік: адсутнасць бяспекі. Усе журналісты, якія знаходзіліся ў той дзень выбараў у рэспубліцы, змаглі пагутарыць з назіральнікамі Маскоўскай Хельсінкскай Групы, якія, не робячы ніякіх афіцыйных заяў, прысутнічалі ў Грозным і збіралі дадзеныя.

Автор жадае сказаць, што арганізацыя АБСЕ лічыць, што бяспека важней волі і справядлівасці. Яна затуляецца словамі пра бяспеку, каб мець магчымасць толькі крытыкаваць і рассылаць сваіх эмісараў, але не рабіць у імя гэтай волі і справядлівасці цяжкую і небяспечную, але патрэбную працу. Такім чынам аўтар падкрэслівае, што АБСЕ не мае правы крытыкаваць "у імя волі і справядлівасці" проста таму, што яна нічога не зрабіла для таго, каб воля і справядлівасць сапраўды была ўмацавана.

Насчёт ААН усё таксама справядліва. Гэта арганізацыя створаная пры актыўным удзеле ўсяго Заходняга свету і ЗША, Штаб-кватэра гэтай Арганізацыі знаходзіцца ў Нью-Ёрку. Яна абараняе першым чынам Захад. І калі часам Расіі атрымоўваецца паўплываць на ход дзеянняў гэтай арганізацыі, то толькі ў супрацоўніцтве з кімсьці з тых, хто мае права вета і галасы ў Радзе Бяспекі гэтай Арганізацыі. Меркаванні іншых народаў і дзяржаў у гэтай арганізацыі значаць мала. Менавіта таму аўтар артыкула кажа, што ААН затуляючыся імем "усіх дзяржаў свету" праводзіць палітыку толькі некаторых (найдужэйшых) з іх. А гэта ні што іншае, як крывадушнасць. Урывак ніжэй пацвярджае гэта:

Цитата:
Калі ласка, прыклады. Усходні Тымор - пасля дасягнення дамовы паміж Партугаліяй і Інданэзіяй ААН адразу ж правяла рэферэндум, выдатна ведаючы пры гэтым, што становішча ў краіне было небяспечным (насельніцтва Тымора значыла куды менш, чым факт вызвалення былой асады). Блакітныя каскі пакінулі Руанду як толькі становішча ў гэтай афрыканскай краіне стала занадта небяспечнай. Сьера-Леонэ ці Ліберыя - амерыканцы і французы эвакуяваліся адтуль, як толькі атрымалі сваю здабычу. Прадстаўнікі ААН, якія збіраліся, як здавалася, узяць у свае рукі кіраванне, якое ім перадавалі амерыканцы, пакінулі Ірак пасля нападу на штаб-кватэру арганізацыі (жорсткага і дасканалага тэрарыстамі, калі вам заўгодна). Усе гуманітарныя арганізацыі пры абвастрэнні становішча ў той ці іншай зоне канфлікту заўсёды эвакуююць свой персанал - доказ таго, што жыццё заходняга чалавека варта даражэй,. . . хоць гэтага нам і не кажуць.

Теперь наконт іспанцаў. Першым чынам маецца на ўвазе параўнанне, у якім гаворыцца, што ў Расіі волі больш, чым у Іспаніі, таму што расійскія палітыкі могуць хоць па 24 гадзіны абмяркоўваць тое ці іншае пытанне, прычым гэта палітыкі апазіцыйныя. Гэта гаворыцца для таго, каб еўрапейскія (ці іспанскія, калі жадаеце) чытачы зразумелі, што гэта Расія мае больш мае рацыю звацца вольнай і справядлівай краінай, чым Іспанія і што СМІ ў Расіі больш вольныя, не маюць не толькі такой цэнзуры як на BBC (з удзелам Тоні Блэра, які па-большевистки проста-проста прапагандаваў погляды блізкай яму эліты), але нават могуць сабе дазволіць праводзіць такія доўгія тэледэбаты пры стоадсоткавай адсутнасці президенской (урадавай) бакі.

Автор артыкулы не мае ніякага стаўлення да згаданых вамі прыёмам, больш таго, наадварот, усе факты прыведзеныя ім цалкам пэўныя і адсылаюць да паказанай ім праблеме, якую ён пазначыў у загалоўку свайго артыкула. Не ведаю, чым выкліканы такі дзіўны ваш падыход, калі вы першапачаткова апраўдваеце Захад, не згаджаючыся з тым, што крывадушнасць прысутнічае, больш таго, вы як быццам імкняцеся паказаць, што ніхто не мае рацыю, але аўтар артыкула тым больш не мае рацыю, раз здолеў заўважыць што хтосьці не мае рацыю...

Цитата:

с удзелам Тоні Блэра, які па-большевистки проста- проста прапагандаваў погляды блізкай яму эліты

Почему па-большевистки? ИМХО ён самы сапраўдны бальшавік,
который пропогандирует погляды ўсё той жа эліты - масонаў
И усім гэтым "мянялам", якіх яшчэ калісьці Ён выгнаў з храма,
нужно толькі адно - стварыць сусветнае дзярж-ва.
СССР быў проста размінкай для іх і бабайкой для захаду.
Запад хутка абъяднацца цалкам, але Расія зноў пачынае паднімацца
с каленаў. Ім трэба яго цалкам знішчыць знутры (што паспяхова
реализуется) і знадворку. Вось для гэтага яны і атачаюць яе нестабільнымі
гос-вамі.


И я марыў на раніцы юных дзён:
Мечтал быць асветнікам народаў,
Достичь нябёсаў, -навошта? Бог вестка! Быць можа,
Лишь для таго, каб ізноў пашча на зямлю...

Факт застаецца фактам, СССР быў іх няўдалай спробай, урэшце Раманавы сапраўды таксама былі стаўленікамі Захаду, датуль пакуль не сталі занадта моцнымі, але ідэі "роўнасці і братэрствы" ўжо гэтак часта гэтымі таемнымі заходнімі групоўкамі выкарыстоўваліся, што нават дзівішся, як людзі дзюбаюць на адно і таксама так шмат разоў? Цяпер гэта "дэмакратыя і воля слова". Расія ўсё адно паднімецца, у чарговы раз, да наступнага разу, відаць такая ў нас лёс...

А "па-большевистки" - гэта я меў на ўвазе тое, што тое, што завецца "воляй слова" - гэта самая натоящая "большевисткая" прапаганда, толькі ў адрозненне ад апошняй, як заўсёды, пададзена, у прыгожай абгортцы, каб зъесці можна было спакойна... не задумваючыся...