Вы здесь

Вэбер Дэвід "Клятва мячоў" Бог Войны 1

Аватар пользователя B.X
Автор: B.X - ср, 25/02/2004 - 03:55

Вэбер Дэвід Клятва мячоў 109/180

Держа кінжал напагатове, ён не выпускаў вартаўніка з выгляду. Ён сам здзівіўся, што не адчувае ў адносінах да чалавека, якога цяпер забъе, ніякага спачування. Калі б гэтыя дзеці добрасумленна выконвалі сваю працу, ён бы ніколі не падняў ні на каго з іх руку. Калі ўжо ўладальнік гасцініцы быў у курсе заняткаў барона, то гэтыя сапраўды ведалі, хто ён, а той, хто служыць ведзьмакам, заслугоўвае таго ж, што і яны.

Содержание: 

- Я служу Багам Света. - Тотас спакойна прыняў згадванне пра сваю хваробу. Ён паціснуў плячамі: - Я ведаю, што іншыя служаць ім лепш, але я раблю, што магу. Я імкнуся. - Ён зірнуў угару на які ўзвышаецца над ім Базела: - Я дзякую Орра за мудрасць, калі адчуваю яе ў сабе, Силендроса за прыгажосць, калі мае вочы яе бачаць. Бывае, я сяджу на ўзгорку ў якой-небудзь даліне Паўднёвай Пустэчы, гляджу на дрэвы, траву і летняе неба і дзякую за іх Торагана. Але я ваяр, Базел, гэта маё рамяство, і таму я ўшаноўваю Томанаку. Бог Мяча можа быць суровы, але ён справядлівы, ён варта за тое, завошта стаю я. За ратныя навыкі, за гонар і мужнасць у паразе, за адвагу і сумленнасць у перамозе, за адданасць.
- Але чаму? - настойваў Базел. - Так, я таксама шаную ўсё, пра што ты казаў, але чаму трэба звяртацца за гэтым да бога? Чаму трэба дзякаваць бога за мудрасць, калі яна нараджаецца ў тваёй уласнай галаве? За прыгажосць, калі твае ўласныя вочы бачаць яе? Ці за адвагу і адданасць, калі яны зыходзяць адгэтуль, - ён паклаў сваю руку на грудзі Тотаса, - а не адтуль? - І ён жэстам паказаў на нябёсы. - Ты служыш ім, але ніводны з іх не сышоў да цябе з неба і не сказаў: “Вось добры чалавек, які выканае ўсё, што я ад яго патрабую, вылечу-ка я яго”. Ніводны, Тотас, і ўсё адно ты іх шануеш. - Ён пакруціў галавой. - Такіх рэчаў не зразумее ніводны градани. Не ў звычаі майго народа прасіць каго-небудзь пра што б там ні было. Мы на ўласным досведзе пераканаліся, што ніхто нічога не дасць табе проста так, усяго трэба дамагацца ўласнымі сіламі, не разлічваючы ні на каго, акрамя самога сябе. І пляваць на богаў, якім не да нас. Чалавек павінен сам пра сябе клапаціцца ў гэтым свеце, Тотас, таму што ніхто іншы гэтага не зробіць.