Вы здесь

Янковский Зміцер "Свет вечнага ліўня"

Аватар пользователя B.X
Автор: B.X - сб, 23/07/2005 - 22:40

Зміцер Янковский Свет вечнага ліўня стар. 29/503

Во-другіх... Гэта не так проста зразумець грамадзянскім, але не сыходзіў я яшчэ таму, што не атрымаў на гэта каманду. Смешна? Мне не вельмі. Калі ад правільных дзеянняў камандзіра залежыць і яго, і твая шкура, калі ён з дзясятак разоў выцягваў твой азадак з зубоў смерці, здольнасць падпарадкоўвацца ў цябе прарастае ў спінны мозг, замацоўваецца там і кіруе табой, як нейкі модуль, уплыў якога не абыйсці.
Ну, не тое каб я наогул не мог кроку ступіць без каманды, як дрэсіраваны сабака, але, трапляючы ў сітуацыю, калі мае адносіны з чалавекам складаюцца на аснове некаторай іерархіі, я мімаволі, не асабліва аддаючы ў гэтым справаздача, пачынаю ім або камандаваць, або чакаць ад яго каманды. Адбудавацца ад такіх паводзін не так проста, калі раней ад гэтага напроста залежала тваё жыццё.
------------------

Зміцер Янковский Свет вечнага ліўня стар. 101/503

Потому што, працуючы на студыі, я зразумеў, што за грошы можна купіць усё, у тым ліку і здароўе. У тым ліку і каханне. Не проституку, уратуй божа, а менавіта каханне, сапраўдную, палкую і гарачую, можа, нават на ўсё жыццё. Чаму? Ды таму, што мужчына з грашыма сапраўды выглядае значна прывабней закарэлага гандляра з рынка. Ад яго пахне добрым адэкалонам, ён гладка выгалены, у яго мяккая скура і пышныя, дагледжаныя зубы. З ім проста прыемна мець зносіны. І сяброўства можна купіць за грошы. Збольшага па тых жа чыннікам, што і каханне, збольшага яшчэ і таму, што забяспечаны чалавек і сябрам здольны прынесці карысць, успомніць пра іх у патрэбны момант, а ад жабрака — толькі праблемы.

Содержание: 

Але ён жа пісаў, што гэта праўда для самых бедных. Што багатым быць не сорамна! А ў багатых свае памылкі. Што ўлада - дае права на ўсё. А-н няма, апынулася і не так. У кнізе руліць альтруізм. Дарэчы, гэта, наогул, яго жыццё. Усё яго жыццё, ИМХО