gte

Пользователей онлайн: 0.

«Яны лічылі пачуццё віны памылкай, а згрызоты сумлення — слабасцю.
Яны заўсёды былі практычныя і ніколі — сентыментальныя,
але сяброўства іх не мела меж.»

Алена Хаецкая, Хелот з Лангедока | [Харзах]-[НЕТ]

Аватар пользователя SergH
Автор: SergH - сб, 09/11/2002 - 03:34

Напісана пад псеўданімам Меделайн Симонс, вядомая як "Меч і Вясёлка".

Очередной раз перачытаў за выходныя. Замечетельная кніжка.

Ироничная, добрая, мудрая, лёгкая. Правільная.

Что яшчэ сказаць? Чытайце...

Заранее папярэджваю: пасля таго, як я пазнаў, што аўтар - Алена Хаецкая, я кінуўся чытаць астатнія яе творы. Яны не мне не спадабаліся. Усё, якія я чытаў. Праўда, у бібліятэцы Локи іх значна больш, чым я чытаў... Папярэджваю, што б вы не занадта спакушаліся...

Содержание: 

Для В.Х.:
А я ведаю, што з форумам ;) Гэта я з цікавасці правёў невялікае тэставанне. Адзнака звычайна дадалася, але пасля гэтага я паспрабаваў змяніць паведамленне. І вось вынік... Больш так не буду.

Не тое самае паведамленне, але падобнае, дакладней перадавальнае сутнасць:
Написано пад псеўданімам Меделайн Симонс, другая назва - "Меч і Вясёлка".

Замечательная кніжка. Іранічная, мудрая, добрая, лёгкая. Правільная. Чымсьці падобная на "Восеньскі Ліс" Зміцера Скирюка. Толькі лягчэй, пафасу яшчэ менш.. Гэта і плюс і мінус. Але, напэўна, больш плюс.

Что яшчэ сказаць? Чытайце..

И некаторае папярэджанне:
После таго, як я пазнаў, што аўтар гэтай кнігі - Алена Хаецкая, я кінуўся чытаць астатнія яе творы. Прачытаў пару-тройку і кінуў, бо яны не апраўдалі маіх чаканняў. Калі хто-небудзь параіць якую-небудзь пэўную яе кніжку з тых, якія я не чытаў, я, можа і прачытаю. Але сам рызыкаваць больш не жадаю.