Вы здесь

Чатырохрадкоўі - 14 Р. з 25.11.96 - 6.12.96

Автор: B.X - вс, 08/04/2007 - 15:05

Ні прыгажосць і ні каханне,
Ни шум кампаній вясёлых ізноў
Не цешаць мяне, я не забыўся,
Каким я самотным быў...
[25.11.96]

***

О Карма, ты мой лёс,
Ведь ты заўсёды, заўсёды правы.
Караешь вязняў у пячорах
За іх толькі хлуслівыя словы.
[25.11.96]

***

Закон ён толькі тады Закон,
Когда ён звыш ухвалены,
А калі звыш знака няма
Тогда ганебны, хлуслівы ён.
[25.11.96]

***

Когда шампанскае пъяніць
И душу вабіць, розум спіць,
А вышэйшы Дух, ён назірае,
Как нізінную душу ўніз усё захапляе.
[25.11.96]

***

Очарованный табой
Я сплю... І сніцца мне супакой -
В Нірване ўсё спасціг, што мог,
Пожертвовав сабой...
[25.11.96]

***

Эпоха новая хутчэй набліжаецца,
Народ заграз у граху, не каецца
И войны скалынулі ўвесь свет.
А жменька тых, за кім прыйшлі, усё збіраецца.
[25.11.96]

***

Я самотны, навошта хаваць?
И адзіноты друк не перадаць.
Как добра мне часам і як сумна,
Что людзі большага не могуць ведаць.
[25.11.96]

***

Твоя лёгкая хада,
Тайный огнь златых вока -
Моя вечная знаходка,
Встречу я цябе не раз.
[25.11.96]

***

Мы мярцвячыну паямо і не павінімся, -
Разбогатеть за кошт іншых хутчэй імкнёмся.
Любовь і грэх для нас, толькі гукі звонкія,
Задобрить Бога, храм пабудаваўшы, мы спрабуем.
[25.11.96]

***

Я не баюся ні смерці, ні поспехі,
Моя лёс на стагоддзе прадвызначана -
Душа мая не ходзіць, хутка скача
И злосцю ненавіснай яна абдзелена.
[25.11.96]

***

Мы ўсё бяжым шырокаю сцежкаю
Загородив сабою вузкі шлях,
Не ведаючы дзе дарога да вадапою,
Хиельные і стомленыя ледзь-ледзь.
[25.11.96]

***

Сосновый бор прыгожы ўзімку!
И цішыня, і снег кладзецца.
Я не спяшаючыся прыйшоў дахаты,
Уснул. І снег мне сніцца.
[25.11.96]

***

Как я цябе дзякую!
За пяшчота і каханне тваю
И за выхаванасць маю,
За тое, што кнігі я кахаю.
[25.11.96] Маме

***

Я дзяўчыну сёння сустрэў
Но як звычайна - з ёю не маўчаў,
Не трэба было мне
Тянуть наша гутарка. Усё было як у сне.
[6.12.96] Лене Скибиной

Содержание: 

Працаваць трэба над формай, чытаць больш паэтаў і спазнаваць паэзію.
Пакуль, сорри, але вельмі дрэнна. Хоць бы спрабуй паскладаць словы ў памер, увесь час ломяцца.
І галоўнае - павінна быць Думка. І свежая.
Поспехі.

даўнія вершы, дарогі проста як памяць...
новые лепей, але таксама не ідэальныя, вядома...
но што рабіць? сам я паэтаў чытаць не кахаю і наогул да паэзіі стаўлюся стрымана, Ахматава, ды Амар Хайям - вось і ўсе настаўнікі...
про памер, крок і тд. мне нічога невядома, ды і не жадаецца пазнаваць...
пишу так, як падабаецца...

но за крытыку ўсё адно дзякуй... а наконт думак, так: "нічога новага няма пад сонцам, вось хтосьці скажа, новае... а ўжо было гэта ў стагоддзях"...