Вы здесь

Раманаў Мікалай "Гвардзеец"

Аватар пользователя B.X
Автор: B.X - ср, 06/06/2007 - 17:40

Мікалай Раманаў Гвардзеец 99%

Однажды Бяляй Капустин спытаў Дьяконова:
- Спадар капітан, а што такое патрыятызм?
Капитан некаторы час хадзіў уздоўж кафедры ў разважаннях, раз-пораз паглядаючы на падапечных.
- Прасцей за ўсё было б сказаць, што гэта каханне да Радзімы, да свайго народа, - прагаварыў ён нарэшце. - Так напісана ў падручніку. Аднак я б жадаў, каб вы зразумелі вось што… Сама па сабе каханне да Радзімы - гэта нікому, акрамя кахаючага Радзіму, не горача і не холадна. Патрыятызм, у першую чаргу, гэта ўчынкі, выкліканыя каханнем да Радзімы. І тут, сябры мае, пачынаюцца галоўныя складанасці. Вось, да прыкладу, вы - працаўнік якога-небудзь ведамства, падпарадкаваны кіраўніку гэтага ведамства. На першы погляд, ваш кіраўнік і ёсць увасабленне Радзімы. Але бо гэта не так. Кіраўнік можа дзейнічаць зусім не ў інтарэсах дзяржавы, а ў сваіх уласных інтарэсах, але па дзейсных у ведамстве службовым інструкцыям вы абавязаны выконваць яго ўказанні, інакш вас можна абвінаваціць у розных грахах, аж да адсутнасці патрыятызму. - Капітан ізноў прайшоўся ўздоўж кафедры,паціраючы сківіца. - Для чаго я гэта вам кажу? Вылучна для таго, каб вы зразумелі вось што… Падручнікам сваё жыццё і свае ўчынкі не вымераеш. - Ён абвёў курс пільным поглядам. - А зараз адкажыце мне, чым можна вымераць правільнасць ці няправільнасць сваіх учынкаў.
Курс маўчаў. Потым пацягнулася нечая рука.
- Так, Зміцер?
Поднялся Зміцер Іваноў, руды веснушчатый хлопец, над чыёй знешнасцю ў першыя гады вучобы ўсё смяяліся.
- Я думаю, правільнасць ці няправільнасць сваіх учынкаў можна вымераць законам.
- Так. - Капітан Дыяканаў кіўнуў. - Яшчэ якія будуць меркаванні?
Мнений набралася негусто.
Кто вось прапанаваў вышэйзгаданыя службовыя інструкцыі, на што Дыяканаў з незадавальненнем заўважыў:
- Службовыя інструкцыі адрозніваюцца ад законаў толькі ўзроўнем размяшчэння законотворца ў дзяржаўнай машыне… Не, ёсць яшчэ адно ўніверсальнае паняцце, якое цалкам падыходзіць для вымярэння. Хто здагадаецца?
Кадеты толькі моўчкі лыпалі вачыма.
Дьяконов ізноў прайшоўся ўздоўж кафедры. Са сцен за гэтай кафедрай назіралі галаграфічныя партрэты камандзіраў РОСОГБАК - ад вялікага князя Рамана, непасрэднага стваральніка брыгады, да ВКВ, як скарочана звалі вялікага князя Ўладзіміра, цяперашняга камандуючага «расамахамі».
- Приданников! - выклікаў капітан.
- Я! - Асетр падняўся з-за сваёй парты.
- Скажы мне, як ты ацэньваеш уласныя ўчынкі.
- Ну, - сказаў Асетр. - Ну-ў-у…
- Не нукай, не запрог! - Капітан часам дазваляў сабе падобныя грубаватыя фразачкі. - Адказвай выразна і гучна.
- Я не ведаю, спадар капітан! - гучна і выразна адказаў Асетр.
Строгий погляд капітана змякчэў.
- Добра, спрашчаю ўступную. Выкажам здагадку, ваш сябар Бяляй Капустин захварэў і ляжыць у лазарэце. Вам даручылі аднесці балюча два яблыка. А вы адзін яблык па дарозе зъелі і да Бяляя данеслі толькі адно. Ніхто пра гэта не пазнае… Што будзе з вамі? Хто скажа?
Тут жа падняў руку Бяляй.
- Прашу, Капустин!
- Яго будзе мучыць сумленне, спадар капітан…
- Вось! - гучным шэптам сказаў Дыяканаў, паднімаючы да неба паказальны палец правай рукі. - Праўда што! Вас будзе мучыць сумленне, Приданников! Вось яна, універсальная катэгорыя для адзнакі ўласных учынкаў. І калі мы зараз вернемся да першапачатковага пытання, то патрыётам можна назваць таго чалавека, які дзейнічае на выгоду Айчыны так, як яму загадае сумленне.
Эти словы капітана Асетр запомніў назаўжды.

Содержание: